LIBRARY

TIME มูซาชิ

posted on 26 Jul 2006 03:31 by lolay in LIBRARY

TIME มูซาชิ

TIME

อันเนื่องมาจาก เวลาในวันหนึ่งๆ...ดูจะมีน้อยลงเพราะความสนใจและกิจกรรมในหนึ่งวันของเรา มีมากขึ้นนั่นเอง

ถ้าหากเราจัดตารางเวลาไว้อย่างพอเหมาะ...และทำไปตามแผน เราก็คงได้ทำมันจนครบอย่างที่ตั้งใจไว้ในหนึ่งวัน

นอกจากแผนการในหนึ่งวันแล้ว เราก็ควรวางแผน....ในหนึ่งสัปดาห์ ในหนึ่งเดือน ในรอบครึ่งปี และหนึ่งปี

หากเรามองการไกลไปกว่าหนึ่งปี เราก็ควรวางแผนต่อไป ภายในห้าปี ภายในสิบปี หรือภายในร้อยปี แต่เราคงอยู่ไม่ถึงร้อยปี

"มีแผนคือไม่มีแผน"

อ่านหนังสือ เกี่ยวกับเรื่องราวชีวิตของซามูไรท่านหนึ่ง อย่างตั้งอกตั้งใจ...มันดูเหมือนดังว่าเราเดินทางไปพร้อมกับชีวิตนั้น ...บางครั้ง ตัวเราเอง ก็แอบอยู่หลังต้นไม้เดินปะปนร่วมกับชาวบ้านอยู่ในหมู่บ้าน อยู่บนหลังคาอยู่บนพื้นหิมะทุ่งหญ้าเงียหูฟังการสนทนาลับรู้สึกหนาว เปียก ทุกข์ร้อน เศร้า เสียใจ จริงจังเหลือเกิน...ท้ายที่สุดเรื่องราวชีวิตก็จบลง ในท้ายเล่ม....

หนังสือเล่มที่ว่าคือ มูซาชิฉบับท่าพระจันทร์ โดย อาจารย์ สุวินัย ภรณวลัย

เวบที่น่าสนใจ

เวบของอาจารย์ สุวินัย ภรณวลัย http://www.suvinai-dragon.com/

เวบที่มีภาพวาดพู่กันโดยมูซาชิ http://www.bushido-online.com.br/mus_arte.htm

โรนินแกลอรี่ http://www.japancollection.com/index.php


edit @ 2006/10/13 17:17:48

3 am.SODA มูซาชิ

posted on 12 Jul 2006 04:54 by lolay in LIBRARY

เวลาตี 3 กดลิฟท์ ลงไปชั้นล่าง นำเอางานภาพประกอบหนังสือที่เป็นเฟรมขนาดเล็ก 40x50 cm. ที่ห่อพลาสติกกันกระแทกอย่างเรียบร้อย เอาไปฝากโอเปอร์เรเตอร์ เพราะเดี๋ยวพรุ่งนี้จะมีแมซเซนเจอร์จากนิตยสาร มารับตอนเช้า ช่วงเวลานั้นผมคงหลับเพลินอยู่

และจะเดินไปเซเว่นด้วยเพื่อซื้อของกินก่อนนอน เห็นลุงยามนั่งหาว แกบ่นว่าฟุตบอลหมด เหงา...แกเลยฝากซื้อกาแฟเบอร์ดี้หนึ่งกระป๋อง ส่งเหรียญ 10 บาทมาให้สองเหรียญ มันราคากี่บาทกันนะ เราก็ไม่เคยกินอืม..คืนนี้มันเงียบจริงๆ ถนนตอนตี 3 ไม่มีรถวิ่งสักคัน ผิดกับตอนกลางวันรถเต็มถนน

ซื้อขนมปังหนึ่งห่อและสโมกกี้ไบท์ ...พนักงานสาวเซเว่นชุดแดงถามว่า "หั่นไม๊เพ่" ผมตอบกลับไปว่า"หั่นครับ" ระหว่างรอพนักงานเวฟสโมกกี้ไบท์ ก็เดินไปที่แผงหนังสือ ดูหนังสือ ดาราซุบซิบ ปาปารัสซี่ จำไม่ได้แล้วว่าหนังสือมันชื่อว่าอะไร เท่าที่รู้หนังสือแนวนี้มีหลายหัวมาก ใครจะไปจำได้....

"ได้แล้วพี่"กำลังเปิดดูภาพดาราเพลินๆเรียกซะแล้ว

เดินกลับ ต่อง ต่อง...เอากาแฟเบอร์ดี้ให้ลุงยาม พร้อมเงินทอน 8 บาทสโมกกี้ไบท์ซื้อมาให้หมากิน หมาชื่อว่า SODA (โซดา)...ฮ่า ฮ่า ฮ่า แต่เจ้าโซดามันคงไม่รู้หรอกว่าระหว่างเดินกลับมา ผมก็แอบโซ๊ย ไปสองชิ้น เจ้าโซดามันดีใจมาก เดินมายื่นหน้ายิ้ม แววตาออดอ้อน อยากกินเต็มที

ผมเอาไม้เสียบ หนึ่งชิ้น มันงับไป แต่ ...ก็ต้องคายออกมาวางก็เพราะว่าร้อนนะสิ ฮ่า ฮ่า และแล้ว มันก็กินจนหมด ผมจับปากแหวกเขี้ยวมันดู ว่าปากมันพองหรือป่าว โอเค Soda

เจ้าโซดา มันมีชื่อเต็มที่ผมเรียกมันว่า "เจ้าโซดาโต้" ชื่อคล้ายๆยี่ห้อรองเท้ามะ คล้ายอยู่เนอะ ผมรู้จักมันมาหลายปีแล้ว น่าจะเป็นเวลา 6 ปี โซดาเป็นที่รักใคร่ของทุกๆคนในละแวกนี้ มันเป็นหมาหน้ายิ้ม เพศเมีย ปัจจุบันโดนทำหมันแล้ว ตอนมันออกลูก ลูกๆมันน่ารักทุกตัว ใครๆก็แอบเอาไปเลี้ยงหมดคอก

มีเรื่องหนึ่งที่ผมสงสัยอยู่เสมอ ทุกครั้งที่ผมขับรถเข้าคอนโด คอนโดมีที่จอดรถที่ต้องขับขึ้นไปบนตึก โซดามันวิ่งตามรถผมทุกทีเลย น่าแปลกนะที่มันจำเสียงรถผมได้ ทั้งๆที่คอนโดมีรถเป็นร้อยคัน มันดีใจทุกทีที่ผมเปิดประตูรถแล้วทักทายมัน

เจ้าโซดา มันสนิทกับแฟนผมมาก เพราะแฟนผมชอบพามันวิ่งเล่น ขนาดแฟนผมอยู่อเมริกานะ แต่พอกลับมาเมืองไทยที่ไรมันก็ยังจำได้ และหยอกกันสนุกทุกครั้งทั้งๆที่ไม่เจอหน้ากันมาเป็นปี นะครับ ความจำมันดีจริงๆ

วันนี้ทำงานทั้งวันเลย ทำให้ห้องรกนิดหนอย ตัดกระดาษ วาดรูปวัด วางแผน บันทึกถือว่าวันนี้มีค่ากับเวลาที่ผ่านไปหนึ่งรอบ 24 ชั่งโมง

ก็เราดันตื่นห้าโมงเย็น แป็บเดียวพระอาทิตย์ตกดินแล้วแล้วก็ไม่ได้ออกไปไหน กินข้าวกล่องแช่แข็ง รสชาติก็พอได้ ถือว่า พอประทังชีวิต เมื่อวานนอนตอนเจ็ดโมงเช้า พระอาทิตย์ขึ้น ต้องปิดม่านหลบแสงสว่างทำตัวเหมือนค้างคาวเลยนะเรานี่เหลือบดูนาฬิกา ตอนนี้ก็เป็นเวลา ตี 5 แล้วครับ

วันนี้มีหนังสือที่อ่านค้างไว้ หนังสือเล่มนี้ชื่อว่าภูมิปัญญา มูซาชิ วิถีแห่งกลยุทธ์เชิงบูรณาการ เขียนโดย สุวินัย ภรณวลัย มันส์มากเลยครับจากที่เริ่มอ่านไปบ้างแล้ว และบังเอิญวันก่อนคุยโทรศัพท์กับน้องคนหนึ่ง เรื่องมูซาชิ น้องคนนี้บอกว่า "พี่ต้องอ่าน มูซาชิฉบับท่าพระจันทร์ ด้วยนะ เล่มนั้นมาก่อนเล่มนี้"

จบ


edit @ 2006/10/13 17:20:39