ART

XKIN6

posted on 03 Dec 2008 01:57 by lolay in ART
Photobucket


PhotobucketPhotobucket

XKIN6    (สกินซิกส์)

 

“เกิดจากความโหดร้ายและบ้าบอ  Slowdive หนังสือนิทานเล่าเรื่องโดยคนคลั่งกาแฟ
ความนิ่งสยบความเคลื่อนไหว ง่ายแต่บีบคั้น ขอมุม...”
 
by


P7      (ศิลปินกราฟิตี้ GRAFFITI ARTIST)
Lolay    ( ทวีศักดิ์ ศรีทองดี     ARTIST)
Musetew    (ชยาภรณ์ มณีสุธรรม    PHOTOGRAPHER)
Giam EEE    (บุญชัย อภินทนาพงศ์    VDO ARTIST)
Thanomkhwan  (ถนอมขวัญ ชุติธนวงศ์       DESIGNER)
OH+ Hathairat  (หทัยรัตน์ เจริญชัยชนะ     ARTIST)



โปรเจคท์  XKIN6

การรวมตัวกันของผู้สร้างและผลงานที่มีความแตกต่างกันทั้งรูปแบบและเนื้อหา...พวกเขาพยายามทำลายโครงสร้างของความป็นเอกภาพ และขนบของการจัดวางรวมทั้งการติดตั้งผลงานแบบศิลปะ ในพื้นที่  ที่ไม่ไช่...กล่องสี่เหลี่ยม ผนังสีขาวแบบห้องนิทรรศการทั่วไป    
 
ทั้ง 6 คนได้กำหนดโครงสร้างของการจัดวางผลงานไว้อย่างหลวมๆ และค่อยๆบีบจับมัดผสมผสาน เสมือนให้โปรเจคท์  XKIN6 เป็นการทดลอง โดยเน้นและให้ความสำคัญกับกระบวนการสร้างงาน การรวมตัว การคิด การแก้ปัญหา ร่วมกัน โดยบันทึกกระบวนการทุกขั้นตอนของการทำงาน เป็นภาพยนตร์ ในระยะเวลา นับแต่เริ่มโครงการ (สองเดือน)
 
ผู้ชมสามารถชื่นชมผลงานศิลปะของพวกเขา และได้เห็นขั้นตอนการทำงานตั้งแต่เริ่มต้น จนเป็นภาพที่ชัดเจน ในวันเปิดนิทรรศการ ณ  พื้นที่  J Gallery
 
รูปแบบผลงาน
ผลงาน Conceptual Art ที่ประกอบด้วย ...เพ้นติ้ง , วีดีโอ , วีดีโอ อินสตอลเลชั่น, ภาพถ่าย ,สื่อประสม 
 
กำหนดการแสดงผลงานนิทรรศการ ระหว่างวันที่  11-27 ธันวาคม 2008
สถานที่ J Gallery ซอยทองหล่อ 15 (J avenue)
Info@jgallerybangkok.com

J Gallery at J Avenue (Thonglor 15)
232/2 Sukhumwit 55 Rd.
Klongton Bangkok 10110 

รายละเอียดเพิ่มเติม
http://lolaytoon.exteen.com/
http://alienboon.exteen.com/
 



 

Pee Lwos

posted on 24 Jan 2007 01:41 by lolay in ART

ภาพนี้ชื่อว่า Pee Lwos

P7 คือนามของเพื่อนสนิท ผมเรียกเขาว่า "พี"

Pee Lwos เป็นการทำงานด้วยกันของพีกับผม ห้าโมงเย็น เรานัดกันที่ร้านเค้ก Cup B (ชั้นบนข้างโรงหนังลิโด้ สยามสแควร์ กรุงเทพฯ) ผมมากับปากกาหนึ่งด้าม และสติ๊กเกอร์หัวคนส่วนพีมาพร้อมกับปากกาหลากสี หลายด้าม บนกระดาษ a4 นั่งวาดกัน คุยกัน ลุย...พร้อมกับกินเค้กรสช๊อกโกแล๊ตหนึ่งชิ้น หมดเค้ก งานเสร็จ เพราะใช้เวลากินเค้กนานมาก ดื่มน้ำเปล่า เอาแบบไม่เย็นนะ.....หลังจากนั้นเดินไปออฟฟิตเพื่อน (เกี้ยมอี๋) ผมอยากได้สีน้ำบางๆมาลูบที่ผิวสักน่อย แต่หาตอนนั้นไม่ได้ เลยต้องพึ่งพา คอมพิวเตอร์ ...เอางานไปสแกน ตกแต่งรายละเอียดบางอย่างนิดหน่อยด้วยโปรแกรม Photoshop ฮ้า.....เสร็จ

Pee Lwos

มาจากชื่อของเราสองคนมาผสมกัน(Peeคือ พี) (Lwos คือ โลเล)

P7 "พี" เขาเป็นศิลปินคนหนึ่งที่ชอบวาดรูปมาก..ชอบออกแบบคาแรคเตอร์ ชอบทำงานแบบสนุกๆ ชอบดนตรี บางทีเขาก็เป็น Dj.สแคชแผ่นเสียง ลูกเล่นแพรวพราวพี่ไม่ดื่มสุรา ไม่สูบบุหรี่ และไม่ชอบเที่ยวกลางคืน ชอบอยู่บ้านทำงาน .....หากไม่อยู่บ้าน พีมักเดินทางไปต่างประเทศ ไปพ่นกราฟฟิตี้ ตามแหล่งต่างๆ แม้แต่ในเมืองไทยก็ตาม ก็จะมีงานของพี ซุกซ่อน บางแห่งก็โจ่งแจ้ง ชัดเจน พีทำกิจกรรมนี้ด้วยความกระหาย ยามที่เขาพบผนัง พื้นผิวสวยๆ พีมักบอกผมว่า "ผนังนี้โคตรน่า....มากหวะ" (ทำงาน)

รู้จักกันมา เกือบสิบปี เจอกันครั้งแรกก็สนิทกันเลย แปลกดี ......ก่อนที่จะรู้จักกันนั้น ก็เคยเห็นแต่ผลงานของกันและกัน พอคุยกัน เฮ้ย......หนุกวะ

เรามีทัศนคติคล้ายๆกันหลายเรื่อง อย่างเช่น ศิลปะ ความรักการดำรงชีวิต พีมีแฟนน่ารักตาคม เก่ง และก็รักแฟนสุดๆ พีบอกว่าศิลปะไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตแม้จะรักมากที่สุดก็ตาม สิ่งสำคัญที่สุดของพีคือครอบครัวเพื่อนและคนรัก

เพื่อน

ถ้าโลกนี้ใบใหญ่มากๆ คนตัวเล็กๆก็เหมือนกับมด ที่เดินกันยั้วเยี้ยเต็มไปหมด...อยู่บนผิวโลก มดมันก็คงมีเพื่อนเหมือนกันนะ คนมีบนโลกเยอะเราก็ไม่ได้รู้จักคนทุกคนแต่เราก็ได้พบเพื่อนสนิทจนได้ จากเหล่ามดมากมาย ฮ่าๆๆๆๆ

งาน

การที่คนที่แตกต่างมาพบกันได้ รูปแบบของหลายๆคนก็คงต่างกัน การมีสังคมทำให้คนได้พบกัน ผมมักรู้จักเพื่อนๆทั้งหลาย จากการทำงาน งาน เป็นที่มาทำให้เกิดการเชื่อมโยงกันอย่างง่ายดาย เรามีเรื่องคุยกันก็เพราะงาน จากงานนำไปสู่การเรียนรู้ นิสัย ความสนใจ ทัศนคติ และความสนุก ฮ่าๆๆๆๆ

คนรัก

ผมนึกถึงนักวิทยาศาสตร์ ศิลปิน นักดนตรี คนบ้างานบางคน....ที่หลงไหลในการทำงาน จนลืมคนที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่าลืมนะ...การที่เราสามารถทำงานได้อย่างมีความสุขอิ่มเอิบใจ จนวันหนึ่งเดินทางมาถึงจุดที่สำเร็จ ณ จุดนั้นเราคงอยากมีใครสักคนที่ยืนยิ้มมุมปาก ตาหวานๆอยู่ข้าง

^^

งานของ P7

http://www.rama9art.org/p7/index.html


edit @ 2007/01/28 19:59:22

PoosJoxto เครื่องฉาย

posted on 11 Nov 2006 00:55 by lolay in ART

ผลงานที่ใช้เครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์เป็นส่วนประกอบสำคัญหลัก

PoosJoxto : projector

หญิงสาวชื่อฟอนเต Fonte

posted on 07 Nov 2006 23:46 by lolay in ART

ทำภาพประกอบเรื่องIllustration เริ่มด้วยการอ่านเนื้อหาทั้งหมด แล้วตีความ...

สรุปคำ

" หญิงสาวใจลอย ทำอาหาร นมเนย ถั่ว ครีม ช๊อกโกแล๊ตและ ความคิดคำนึง"

Go......6 ขั้นตอน

1.นำเอากระดาษลังสีน้ำตาล มาเคลือบด้วยสีอะคริลิคสีขาว(นมเนย)

2.นึกถึงหน้าหญิงสาว เท่าทีจำได้วาดดวงตาลอย เหม่อ มือชุ่มเยิ้ม (ครีม)

3.วาดทรงกลม วนเวียนเกาะกลุ่ม (ถั่ว) เพิ่มน้ำหนักที่ลำคอ ให้ใบหน้าเด่นชัดขึ้น

4.เติมสีในดวงตา (ความคิดคำนึง)เพิ่มเงา ด้วยเส้นขวางเล็กเรียงตัวเป็นแนวที่ลำคอ

5.ผสมสีน้ำตาลหนืดเทลงที่มุมขวา เอียงรูป ให้สีไหล(ช๊อกโกแล๊ต)

6. นั่งดูภาพที่วาดเสร็จราว 10 นาที......เพื่อตั้งชื่อภาพ

..............................................................................................

ภาพนี้ชื่อฟอนเตFonte

หญิงสาวชื่อฟอนเต Fonte

ฟอนเต

ฟอนเต

ฟอนเต เต เต เต เต เต.......


edit @ 2006/11/08 00:00:58

อะนะโตะคาร์

posted on 27 Oct 2006 03:01 by lolay in ART

(ANATOMY CAR)

สวัสดีครับ

ร่างกาย....เกิดมาเราก็อยู่ ใช้ ดูแลมัน เทียบร่างกายของเราเช่นรถยนต์คันหนึ่ง...เป็นเช่นนั้น มันมีอายุ มีช่วงเวลาแห่งความสดใส มีป่วย มีหักมีผุพัง มีกร่อนไปตามวันเวลา อายุของรถคันหนึ่งอาจใช้ได้อย่างยืนยาวนาน มันก็อยู่ที่การดูแลบำรุงรักษาของผู้ใช้

รถ...รถเมื่อใช้ไปจนเก่าหรือเบื่อ เราก็อาจนำมันขายไปเป็นรถมือสอง ทิ้งมันไว้ที่เต้นท์...รอคนมาใช้มันต่อไป...จากนั้นเราก็เปลี่ยนรถใหม่ เป็นรุ่นใหม่ และเราก็ขับมันไป และอาจลืมมันไปได้เพี่ยงไม่นาน...นาน

ต่างจากร่างกายของเรา... ที่ผู้ใช้กับสิ่งที่ใช้เป็นตัวตนเดียวกันโรงพยาบาลมีเพื่อซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอหัก ขาด แตก งอ"โรงพยาบาลเปรียบเมือนอู่ซ่อมรถ" ทุกคนที่เกิดมา ก็ต้องพบกับโรงพยาบาล "เว้นบางคนที่เกิด จากฝีมือของหมอตำแย"

เราออกมาจากกกกกก

"ออกจากท้องแม่" "ออกจากห้องคลอด""ออกจากโรงพยาบาล"

เรา...เรากลับมาบ้านพร้อมกับแม่ผู้ที่คลอดเราออกมา มีพ่อเดินตามมา

เราต้องย้อนกลับไปโรงพยาบาลอีกหลายครั้ง เมื่อเราป่วย เมื่อเราฟันผุ

ร่างกายของเราจะปล่อยไว้ที่มือหมออย่างเดียวไม่ได้ อย่างน้อยเราควรต้องรู้จักมันบ้าง

ครั้งแรกที่ผมเริ่มเรียนศิลปะ ก็ต้องฝึกเขียน กายวิภาค พวกเรา(เพื่อนๆ)เริ่มจากกระดูกก่อนครับ เขียนโครงสร้างโดยการวัด เทียบ% แท้จริงแล้วไม่ได้เรียนวาดให้เหมือนแบบ แต่การเขียนวาดนั้น เป็นเช่นการบันทึกและฝึกการจดจำ มันได้ผลแฮะ เราค่อยๆจดจำโครงสร้างของกระดูก สัดส่วน มีชื่อเรียกมันแต่ละชิ้น ได้เข้าใจคุณสมบัติ คุณค่าของมัน..ที่มีมันอยู่ หน้าที่ของมัน

จากกระดูก...ขยับมาศึกษาเรื่องกล้ามเนื้อ เอ็น ข้อ ปลี-กล้าม การประกอบยึดของข้อกล้ามเนื้อแต่ละส่วนกล้ามเล็ก กล้ามโต กล้ามยาว

ลงรายละเอียดมากขึ้นในบางส่วน เช่นใบหน้ามีกล้ามเนื้อกี่ชิ้น มีเอ็น กระดูกอ่อน เส้นเลือดหลักๆ หรือนิ้วมือเท้า ก็มีความซับซ้อน

เราเขียนใบหน้าคน เขียนคนในท่ายืน ท่านั่ง ได้อย่างเข้าใจมากขึ้นหลังจากที่ผ่านเดือนปีของการศึกษา จะต่างจากพวกนักศึกษาแพทย์ก็ตรงที่เราไม่ได้ลงลึกถึงขนาดไปผ่าร่างกายคนจริงๆ ซึ่งนั่นโคตรละเอียด

เราแค่อาศัยหนังสือตำราต่างประเทศที่อยู่ในห้องสมุด บางเล่มก็เป็นเล่มเดียวกันกับที่แพทย์เรียนนะ

ในเรื่องการจดจำที่ติดตัวมา เมื่อเราเดินทางมาในจุดที่มากกว่านั้น ซึ่งก็คือ ท่าทางของมนุษย์ ท่านอน ท่านั่ง การบิดเอียงตัว ซึ่งมีความสำคัญมาก ตอนเรียนมีนางแบบนายแบบมายืนเป็นแบบ มีเพื่อนบางคนเขียน คนยืนไม่อยู่ นั่งไม่ติด ยืนล้ม นมเอียง ก้นเบี้ยว

มนุษย์มีความแตกต่างกันอีกนะ มีวัยที่แตกต่างกัน มีเพศที่แตกต่างกัน มีรูปร่างที่ต่างกัน กว่าจะถึงการวาดเขียนที่ออกมาแล้วสะท้อนถึงความรู้สึกของความเป็นมนุษย์ได้นะ.......อืม นานอยู่

อย่างน้อยการเรียนวิชากายวิภาคในวิชาศิลปะก็ทำให้ความเข้าใจในเรื่องร่างกายมีมากขึ้น ที่เหลือเราไปซื้อหนังสือมาอ่านเพิ่มเติมเรื่อยๆ อีกหน่อยเราก็จะรู้มากขึ้น

ไม่รู้ว่าร่างกายของผมของคุณ...จะอยู่กับชีวิตของเราไปอีกนานเท่าไหร่

ดังนั้นเราควรดูแลร่างกายของเราให้ดี กินอาหารดี และออกกำลังกาย ฝึกจิตใจให้มีความสุข

และ....หาคนรักสักคน มาช่วยดูแลด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า


edit @ 2006/10/27 03:55:05

Ha nit TRo

posted on 25 Oct 2006 01:58 by lolay in ART

ฮะ นิต โต๊ระ

ตัวสตรี : JU KOT ( จูค๊อต)

ตัวบุรุษ: SHO PO ( โช โป)


edit @ 2006/10/25 02:40:53

Tout a` Fait Thai 2006

posted on 25 Sep 2006 15:23 by lolay in ART

Tout a` Fait Thai 2006

นิทรรศการศิลปะร่วมสมัยเทศกาลวัฒนธรรมไทยในฝรั่งเศส

เรื่องมันมีอยู่ว่า.................................................

เรื่องมันยาว............โอย เมา


edit @ 2006/10/13 17:04:38

ปารีส

posted on 12 Sep 2006 19:51 by lolay in ART

วันนี้ต้องเดินทางไปปารีส คงจะไม่ได้แวะเข้ามาที่นี่สักพัก.....

งานชุด UwSaAr ร่วมทำกับ Soi Project

Tout a` Fait Thai 2006

นิทรรศการศิลปะร่วมสมัยเทศกาลวัฒนธรรมไทยในฝรั่งเศส

ที่พัก

Citadines Saint-Germain des Pres
53 ter, quai des Grands-Augustins - 75006 PARIS

http://www.cybevasion.fr/hotels/france/paris/hotel_index_citadines-saint-germain-des-pres_485.html

เวบเกี่ยวกับงาน

Tout a` Fait Thai 2006

http://bangkokok.typepad.com/weblog/

http://web.mac.com/witpim/iWeb/SOI2006/Paris%20Exhibition%20Blog/Paris%20Exhibition%20Blog.html

แล้วจะกลับมาเล่า ....ว้าฮู้



edit @ 2006/10/13 17:05:09

Tuya เป็นสาว

posted on 21 Aug 2006 14:47 by lolay in ART

Tuya

ทูยา ตัวละครตัวหนึ่งในนิทานที่ผมแต่งเล่นๆ เธอมาจากอีกมิติหนึ่งที่ซ้อนอยู่กับโลกของเราเธอมีแขนที่สามารถยืดยาวได้ไม่สิ้นสุด ที่จริงเธอยังเป็นเด็กผู้หญิง อายุแค่16 ปีดูเหมือนความทรงจำในโลกที่เธอจากมา ก็เลือนหายไปด้วย "แต่อาจไม่ทั้งหมด"

เช้าวันหนึ่งยายแดงคุณยายอายุ 62 ปี เปิดประตูหน้าบ้านในวันที่อากาศเย็นมาก มีฝนตกปรอยๆ ยายแดงพบเด็กผู้หญิงตาใส มีแขนยาวพันตัวหนาวสั่น หงึกๆ หงึก งะ

ภาพ Tuya ทูยาโตเป็นสาว

วันหนึ่งนิตยสารเล่มหนึ่ง ชวนเล่นสนุก ส่งผ้ายีนส์เดนิม มาให้ที่บ้านหนึ่งผืน ให้ทำอะไรตามใจสนุกๆ ทีมงานนิตยสารบอกว่า มีนางแบบเป็นฝรั่งนะ ......สัปดาห์ถัดมา ผมจึงขับรถบึ่งไปหัวหิน บอกแม่ให้ช่วยหน่อย ช่วยเย็บผ้าให้หน่อย แม่เป็นอดีตนักออกแบบเสื้อผ้าท้องถิ่น ที่เย็บเสื้อผ้าให้กับสตรี สูทหญิง ชุดเสื้อซาฟารี เสื้อฮาวาย เป็นต้น ต้น

แต่งานนี้ทำให้แม่บ่นนิดหน่อยเพราะ มันไม่ได้เป็นแบบที่แม่เคยทำ แต่แม่ใจดีทำให้ ถอดแบบจากเสก็ตเส้นยุ่งๆของผม จนออกมาเป็นแบบ แล้วแม่ก็จัดการเย็บให้จนเสร็จ เราสองคนต้องเดาขนาดของตัวนางแบบ โชคดีที่นางแบบก็สวมได้พอดีประกอบ ตามรูป

ทูยา ทูยา ยา ยา


edit @ 2006/12/07 01:41:14

B&W

posted on 04 Aug 2006 02:02 by lolay in ART

B & W

black & white

สีขาวมันขาวมาก เมื่ออยู่กับสีดำ

สีดำมันดำมาก เมื่ออยู่กับสีขาว





edit @ 2006/10/13 17:10:08