Lolay

ตราประทับใจ

KAE (คาซูเอะ โคโมริ) เรียกชื่อเล่นว่า ไค เพื่อนผมชาวญี่ปุ่นคนนี้ เธออาศัยอยู่ที่ ฟุกุโอกะ ผมได้พบเธอช่วงที่ผมไปทำงานที่ฟุกุโอกะ (ปี2005)ไคเป็นเพื่อนที่น่ารัก ชอบทำขนม เล่นกีฬา (สโนว์บอร์ด) ชอบงานศิลปะ สามปีก่อนที่จะพบกับไค เธอเข้ามาเป็นอาสาสมัครที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะ ฟุกุโอกะ เอเชียนอาร์ตมิวเซียม

จนปี 2005 ที่ผ่านมา ช่วงเวลาดังกล่าวเธอก็มาทำงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะอีกครั้ง ทำให้เราได้พบกัน นอกจากไคแล้ว..ผมยังได้รู้จักอาสาสมัครอีกหลายคน นักศึกษาญี่ปุ่นนิยมทำงานตั้งแต่ยังเรียนหนังสือ ในวันหยุด หรือปิดเทอม ซึ่งในวันนึงยังอาจรับงานถึงสองจ๊อบ ทึ่งมากเลยครับ.......เช่น เป็นครูสอนพิเศษ ทำงานในซุปเปอร์มาเก็ต ร้านขายซีดี ร้านอาหาร จนดูเหมือนว่า..การชอบทำงานนอกเวลาจะกลายเป็นวัฒนธรรมของนักศึกษาในญี่ปุ่นไปแล้ว แม้กระทั้งคนแก่ที่เกษียนอายุจากงานประจำที่เคยทำ ก็ยังเข้ามาเป็นอาสาสมัครใน พิพิธภัณฑ์ศิลปะ ที่สำคัญพวกเขาดูเต็มใจทำงานกันจริงๆ ใบหน้ามีแต่รอยยิ้ม

ก่อนที่ผมกับไคจะรู้จักกัน ไคบอกว่า เคยอ่านหนังสือเกี่ยวกับเมืองไทย และพอรู้เรื่องเมืองไทยพอสมควร เมื่อพบกันทุกๆวัน จึงสอนเธอพูดภาษาไทย เช่นเดียวกันกับที่ผมก็หัดพูดภาษาญี่ปุ่นไปด้วย ....ฮ่าๆๆๆ ที่ขำมากๆคือ คนญี่ปุ่นกับคนไทย มีความแตกต่างกันในการออกเสียง ลิ้นมันแข็ง ยาก....คำบางคำที่ง่ายๆสำหรับคนไทย ก็ดูเหมือนจะยากแสนยากในการออกเสียง แต่ไค ...โคตรพยายามมากๆๆ

หลังจากเสร็จภาระกิจ ผมกลับมาเมืองไทย เรายังคงติดต่อกันทางอีเมล์ อย่างสม่ำเสมอ จนวันนึงไคตัดสินใจ มาเที่ยวเมืองไทย ผมไปรับที่สนามบิน วันต่อๆมาพาไปเที่ยวหัวหิน พาไปรู้จักกับเพื่อนๆของผมอีกหลายคน พาไปเที่ยวสถานที่สำคัญต่างๆ ไม่พ้นต้องพาไปวัดพระแก้ว กินต้มยำกุ้ง กินส้มตำ ไปสวนจตุจักร ตามสูตร ฮ่าๆๆ

ตอนที่พาไปหัวหินไคได้พบกับคุณแม่ของผม และหลานชายวัย ป. 5 พูดกันค่อยไม่รู้เรื่องแต่ก็สนิทกันด้วยภาษามือโบ้ๆ เบ้ๆ จนเข้าใจกันแม่เรียกไคว่า ตะไคร้ ฮ่าๆๆๆ

ไค กลับไปญี่ปุ่นอย่างมีความสุข พร้อมกับความทรงจำดีๆ แต่เพี่ยงไม่กี่เดือน ไคก็มาเมืองไทยอีกครับ ฮ่าๆๆๆ ดูท่าเธอจะรักเมืองไทยมากๆ ตอนนี้ไคมีเพื่อนคนไทยที่สนิทกว่ายี่สิบคนมิตรภาพแห่งความเป็นเพื่อนนี่ดีจริงๆครับ ^^

ไคมีความไฝ่ฝันว่าจะทำร้านขนม เนื่องจากความรักการทำขนมเป็นที่สุด ปัจจุบันไคทำขนม เป็นชื่อผลิตภัณฑ์ ของเธอเอง มีชื่อว่า Kae-Ro แม้ยังไม่มีร้านเป็นของตัวเอง แต่ไคก็ทำทุกวันไปส่งตามร้าน ล่าสุดไคกำลัง เรียนภาษาไทยอย่างตั้งใจมากๆ เพราะอยากมาเมืองไทยบ่อยๆ

ครั้งล่าสุดที่ไคมาเที่ยวเมืองไทย ในวันที่ไปส่งที่สนามบินสุวรรณภูมิ ผมให้สมุด แก่เธอไปเล่มนึง ระหว่างรอเช็กอิน ผมเลยขอสมุดมาวาดการ์ตูนเล่นไปพลางๆ ฮ่าๆๆๆๆ

ต่อมา ไคอีเมล์มาบอกผมว่า จะขอเอารูปที่ผมวาดเล่นๆ มาเป็นโลโก้ ได้มั๊ย ฮ่าๆๆๆ ผมงงนิดหน่อยและแปลกใจมาก ถามไคไปว่า..."แน่ใจเหรอไค ผมวาดใหม่ให้ดีกว่ามะ ...."ไคตอบว่า "ฉันชอบอันที่ โลเลวาดเล่นๆ" ฮ่าๆๆๆ

ในที่สุด ไค ก็มีโลโก้ขนมเป็นของเธอ Kae-Ro

ฮ่า ฮ่าฮ้า เรื่องของไค ^^